Ikke heeft mij gister genomineerd voor de Liebster blog award.
Ik voel mij hierdoor vereerd, maar ik zit wel al de hele
dag te dubben wat ik hier nou mee moet...
Het is een lief bedoelde steun in de rug voor iemand wiens blog je graag leest,
maar het breng ook verplichtingen met zich mee.
En ik weet niet zo goed of ik dat wel wil.
Ik weet zeker dat dat niet de bedoeling is geweest van Ikke,
dat ik zo ga lopen piekeren!
Ik merkte dat het me weerhield om het blogje te schrijven wat
ik in mijn hoofd had, omdat ik eigenlijk hierop moest reageren.
Het is ook niet dat ik niet wil antwoorden op haar vragen, dat wil ik best doen,
maar ik wil niemand verplichten om dit ook te doen.
En het is de bedoeling om 11 andere blogsterren te nomineren.
Lastig hoor...
Ik weet dat ik op vele blogs ook heb zien staan dat ze een
"award free blog" hebben, dus die kan ik ook niet nomineren.
Wil ik dat ook zijn? Ja misschien wel.
Ik wil natuurlijk wel dat mensen mijn blog graag lezen,
maar ik blog in eerste plaats voor mezelf.
Daarmee bedoel ik dat ik graag zelf wil bepalen wat ik schrijf.
Al schrijvend denk ik dat ik dat ik, hoewel ik me erg vereerd voel,
toch hier niet aan mee ga doen....
Sorry, Ikke, ik weet dat je het lief bedoelde.
Ik hoop dat je een beetje mijn dilemma snapt.
maar ik blog in eerste plaats voor mezelf.
Daarmee bedoel ik dat ik graag zelf wil bepalen wat ik schrijf.
Al schrijvend denk ik dat ik dat ik, hoewel ik me erg vereerd voel,
toch hier niet aan mee ga doen....
Sorry, Ikke, ik weet dat je het lief bedoelde.
Ik hoop dat je een beetje mijn dilemma snapt.















