Polkadots en krukken

Ik heb er geloof ik echt een nieuwe tik bij, 

rood met witte stipjes of te wel polkadots.

Op Bevrijdingdag is hier in de buurt altijd een grote 

rommelmarkt en daar liep ik tegen een klein, rood

poppen-picknickmandje aan. 

Daarin zit een rood met witte stipjes poppen thee-serviesje.

Zo schattig!

De pokadot-bordjes vond ik bij de kringloop en zijn van plastic.

Dus, die kunnen in de caravan.

Omdat ik het zo leuk vond om de kruk op te knappen, 

heb ik nog twee krukken gekocht. (Lang leve de kringloopwinkels!)

De linker heeft inmiddels zwarte pootjes en krijgt ook een "krukmuts",

de rechter moet worden geschuurd en geschilderd.

Maar welke kleur? Rood met witte stipjes?

Ik weet het nog niet... Misschien ook een kussentje voor in de zitting?
Iemand nog ideeën?

En ja, er kwam ook weer een omslagdoek uit mijn haaknaald kruipen.

Zo heerlijk om te maken!

De vorige, turquoise, heb ik aan mijn jarige Vriendin gegeven.

Ze was er gelukkig erg blij mee!

Nu mag ik van mezelf even geen omslagdoeken meer haken

voor ik weer een hele stapel vierkantjes heb gehaakt voor de Volkswagendeken.

Die moet toch binnenkort af komen... 

Dus ik ben weer braaf alleen maar vierkantjes aan het haken.

Saai om te doen, maar het resultaat wordt mooi!

Eindelijk!!

Eindelijk, eindelijk, eindelijk....

Komende dinsdag kan ik eindelijk beginnen aan de revalidatie bij het pijnteam.

Ik heb dan de intake bij de psycholoog, de fysiotherapeut en de ergotherapeut.

De afgelopen weken heb ik het gevoel gehad dat alles in de wacht stond,

dat ik niks kon plannen.

Want ik wist immers niet wanneer ik voor 3 a 4 maanden uit de running zou zijn...

Ik kan jullie vertellen dat de opluchting, eindelijk niet meer te 

hoeven wachten, enorm was!

Het voelt bijna alsof ik nu kan gaan starten met de rest van mijn leven. 

Dat ik eindelijk vooruit kan, in plaats van stil staan en thuis zitten.

Niet dat ik me verveel, maar toch...

Goed, onze vakantieplannen staan nu ook vast. 

We blijven in de buurt en zetten gewoon de caravan op een camping in Drenthe 

of zo. Dan kan ik 2 keer in de week heen en weer naar Beatrixoord, 

het revalidatie-centrum.

Ok, ik ben er klaar voor, kom maar op met werken aan minder pijn!

Caravan

Ik had nog een blog over onze nieuwe caravan beloofd...

Wij zijn al jaren fervente kampeerders, eerst met een grote 

tent en de afgelopen jaren met een vouwwagen 

(wel de tent, niet meer op de grond slapen).

Maar de afgelopen twee jaar kon ik eigenlijk de vouwwagen

al niet meer opzetten...

En, steeds meer groeide het besef dat kamperen op de manier

zoals we dat deden niet meer mogelijk is. 

Dus, helaas, hebben we onze vouwwagen verkocht en 

zijn we gaan zoeken naar een caravan.

Zoals je begrijpt is dat niet zonder slag of stoot (lees tranen)

gegaan. Weer iets inleveren... Weer iets wat niet meer kan!

Maar goed, na veel verschillende merken en types te hebben 

bekeken, kwamen we uit bij een caravan die geschikt is voor ons gezin.

Rekening houdend met onze 2 reuzen (Kabouter en Vogel),

die altijd met ons mee op vakantie zullen blijven gaan.

Keerzijde is dat de caravan ook ENORM moest zijn...

Voorin een groot bed, in het midden een keukentje, een treinzitje, 

een klein "badkamertje" en achterin een stapelbed.

Het stapelbed van de jongens is 2.10 lang, dus daar passen ze wel in.

Het eerste wat ik heb gedaan, zodra hij naast het huis stond, 

was die afschuwelijke vitrage en nep gordijntjes eruit halen!

Ik heb rood met witte stippen stof gekocht voor nieuwe gordijntjes.

Ook over de bankjes komt nog nieuwe stof en 

op de bedden vrolijke dekbedden.

Zo maken we van een saaie, maar degelijke caravan 

toch ons eigen plekje.

Tja, als we dan toch gaan kamperen in iets waarbij een sleutel hoort,

dan maar in stijl....

(Helaas had ik ruzie met mijn naaimachine en brak de draad steeds, 

vandaar dat het niet helemaal netjes genaaid is.)

Nieuwe aanwinsten

Vorige week stond de postbode met een enorm pakket 

en een dikke glimlach voor de deur.

Ik was ook helemaal perplex, want ik had niks besteld en

verwachtte ook geen grote pakketten....

Pas bij het openen viel het kwartje... Ik had een paar weken geleden

gereageerd op de blog van Tuttihaaktenzo. Zij had wat bollen dikke wol

voor de liefhebber. Maar dit had ik nooit verwacht.... De hele doos zat VOL

met een hele berg met bollen!! Veel meer dan ze eerst weg zou geven.

Lieve Yvonne, nogmaals super bedankt!!! 

Op Koningsdag liep ik ook al tegen een zak vol met 

bollen hele mooie en zachte (eco) katoen aan. 

Totaal 5 bollen paars, 2 licht roze en 7 bollen heel licht geel.

(lijkt op de foto een beetje grijs)

Ook vond ik dit houten spelletje. 

Je moet het diertje bij zijn vacht of kleurtjes zoeken.

Heel leuk, maar het gaan toch echt sleutelhangers worden.

En, vandaag liep ik bij de kringloop tegen dit krukje aan.

Daar zag ik direct een veel mooier krukje in....

Dus werden de pootjes geschuurd en opnieuw zwart gespoten 

en naaide ik een soort douchemuts voor de kruk. (Of zoals mijn vriendin 

Ina het noemde op haar blog; een krukmuts)

Ik deed er wat fiberfill onder om het wat zachter te maken om op te zitten.

En zoals ik al verwachtte, wil Muis de kruk heel graag 

hebben voor op haar kamer (kot).

Dus, dat is voor herhaling vatbaar, zo'n kruk re-styling.

Nog een doek

Soms, heel soms heeft het ook voordelen om een ziek kind te hebben.

En dan vooral als je kind niet doodziek en niet meer klein is...

Ik was gister aan huis gebonden met een hoestend en proestende Vogel.

Hij vermaakte zich prima met zijn Lego en zijn fantasie, boven op zijn kamer.

Af en toe moest ik er een hap en een drankje in stoppen

of een hoestdrankje geven.

Maar verder had ik mijn handen helemaal vrij!

Nou ja vrij, ik heb de hele dag zitten haken met dit als resultaat.

Jaja, ik weet het, ik moet eigenlijk nodig weer achter de naaimachine...

Maar dit was mijn dagje spijbelen.

Wel een beetje jammer dat ik nu mijn toets moest verplaatsen,

terwijl ik zo goed had geoefend.

Maar goed, binnenkort weer een mogelijkheid om te herkansen.

Lang geleden....

Jeetje, het is 20 dagen geleden dat ik mijn laatste blogje plaatste.....

Om de een of andere reden kon ik mezelf niet zo ver krijgen om 

bezig te gaan met foto's bewerken en een verhaaltje schrijven.

Ik kan me natuurlijk verschuilen achter druk, of pijn...

De waarheid is dat ik er even geen zin in had.

Ik ben de afgelopen weken wel lekker bezig geweest met allerlei

projecten. Lekker door elkaar.

De eerste week nog wel naaiklusjes, de laatste twee weken 

niet, want Muis was thuis en dan is ons kamertje van haar.

Voor mijn overbuurjongen maakte ik deze stoere kussens van 

stof die hij had gekregen uit Thailand.

En ik maakte een fototas voor in een handtas. 

Voor een meisje die een oproepje had geplaatst op Faceboek. 

Ze zocht iemand die het voor haar kon naaien. Nou ja, dat kan ik wel.

Voor mezelf haakte ik een omslagdoek in wafeltjes. 

Heerlijk warm en zalig groot. 

En ik haakte vrolijke bloemensquares en naaide daar een kussenhoesje voor.

Nu moet ik alleen nog "even" de gehaakte lap op het kussen naaien.

(Dat vind ik zo'n vervelende klus, dat ik hem blijf uitstellen!)

Van mijn moeder kreeg ik laatst een stapel houtresten gekregen.

Bij haar in de straat kregen alle huizen een nieuwe vloer, 

dus dat betekend dikke balken.

Ik kreeg ze voor in de kachel, maar dat vond ik eigenlijk zo zonde...

Er bleek een heel dorp in het hout te zitten!

Ik maakte allemaal verschillende huisjes.

Blankhouten met alleen een gekleurd dak (vooral omdat ik de knoest zo mooi vind!)

Een soort Engelse cottages, met een schuin dak.

Deze vind ik zelf zo schattig geworden....

Komende week zal ook al weer een rare week worden.

Vandaag Muis weer op de trein naar Belgenland gezet en 

morgen moet iedereen weer aan het werk en aan de studie.

Ik probeer twee keer in de week 2 uurtjes te werken, maar dat 

lukt me niet altijd. Het is al een paar keer gebeurd dat ik moest afbellen

omdat ik te veel pijn had. En vorige week omdat ik zooooo verkouden was.

Morgen wel weer proberen te werken en 's middags een 

herkansing van mijn medisch-rekenen-toets. Best lastig een rekentoets als je 

een lichte vorm van dyscalculie hebt. 

Maar goed, ik heb hem al eerder gehaald en helaas moet ik hem nu weer doen 

bij mijn cursus medicatie veiligheid.... Morgen ga ik hem gewoon even halen!

Vrijdag gaan we onze nieuwe (tweedehands) caravan

ophalen. Daarover zal ik een andere keer schrijven.

En zaterdag is het Koningsdag. Ik heb inmiddels zo veel knutsels en 

projecten afgemaakt dat mijn kamer vol raakt.

Ik heb besloten nog wat kleine dingetjes erbij te maken en 

wie weet verkoop ik wel wat op de Koningsmarkt.

 En ik moet ook nodig achter de naaimachine om de tas te gaan 

maken voor Zomaareenmoeder, die ze won in mijn give-away.

1 april

Uitlach dag of uitslag dag?

In ons geval de dag van de uitslag van de give away.

Heel on-origineel heb ik random.org erop los moeten laten, 

omdat ik tot eind van de middag alleen thuis ben....

Er waren totaal 12 liefhebbers voor de tasjes.

1. Corina

2. Friemel en Tinus

3. Winneke

4. Es

5. Vanessa

6. Amarins

7. Zomaar een moeder

8. Zomerkind

9. Lizette van der Plas

10. Joke de Jong

11. Sneksniltje

12. Tutti haakt en zo

En de winnaar is Zomaar een moeder!!

Als je mij even een mailtje ( zuster73@gmail.com )

stuurt, dan kunnen we overleggen

over welke kleur, welk stofje en welk model.

Gefeliciteerd!!