zondag 16 november 2014

Lang geleden

Jaja, ook ik ben al lang niet actief geweest in blogland... Ik weet het, je leest het steeds op allerlei blogjes.
Maar het is zo'n rare en drukke maand geweest dat er blijkbaar geen energie over bleef om te bloggen.

Twee weken geleden is helaas ons bijzondere konijn Beer ineens ziek geworden. Hij ademde heel moeilijk en lag in het hok in plaats van buiten te spelen in de tuin. Dus gelijk naar de dierenarts met hem gegaan. Volgens haar was Beer niet zo ziek dat ze hem wilde opgeven. Dus, wij ook heel voorzichtig optimistisch, zou het dan toch zijn dat hij bij ons blijft?


Beer lag lekker in de huiskamer, in een bak van het (nood) konijnenhok. Hij was heel koud, dus legde we steeds dekens over hem heen, maar daar kroop hij onderuit. Gelukkig was Summer zo lief om tegen hem aan te kruipen en hem zo warm te houden.
Helaas liet hij 's avonds heel duidelijk merken dat het genoeg was. Hij liet zijn medicatie zo weer uit zijn bek lopen. Dus heb ik hem mee naar boven genomen toen wij naar bed gingen. Hij stond in zijn bak naast mijn bed met een kruikje onder zijn buik.
In de loop van de nacht werd hij heel onrustig en heb ik hem maar bij me in bed genomen. Als hij tegen mij aan lag was hij rustig. Zodra ik aan zijn ademhaling hoorde dat het niet lang meer ging duren hebben we Muis ook bij ons in bed gehaald. Zo is ons lieve, bijzondere, enorme Beertje tussen mij en Muis in bed overleden.
Het is nu twee weken geleden en ik kan dit nog niet schrijven zonder in tranen te zijn. We missen hem vreselijk. En Maya en Rosie, zijn dames, ook. Ze lijken er maar niet aan te kunnen wennen dat hun lieve vriend en beschermer er niet meer is...

Afgelopen maandagochtend konden we helaas weer hals over kop naar de dierenarts. Dit keer met Summer.
Ze rende over het aanrecht en gleed uit. Tijdens haar val is haar pootje in een handgreepje van een la vast komen te zitten. Dus er lag een gillende kitten volledig in paniek op de grond.
Ze trok haar pootje zo hoog op dat ik bang was dat haar poot uit de kom lag, dus hebben we har heel strak in handdoeken gewikkeld om te stabiliseren.
We waren eerder dan de dierenarts bij de kliniek en tijdens het wachten was Summer in mijn armen in slaap gevallen. Zo veel vertrouwen...
Zodra de dierenarts er was konden we met haar naar binnen en daar werd al gelijk duidelijk dat het niet uit de kom was, maar haar voet gebroken. Dus gelijk een pijnstiller gegeven en wachten op de foto. We moesten haar achterlaten. Dat vond ik zo naar!
Maar gelukkig belden ze al snel dat het inderdaad gebroken was en vroegen ze of ze haar onder narcose in het gips mochten zetten. Ja natuurlijk!! Zijn er serieus mensen die hun dier pijn laten lijden???? Ja dus...
Al snel mochten we haar ophalen.
Ons drukteschoppertje heeft er helemaal niks van geleerd. Ze is nog steeds een klim en klauter monster, die nu ook nog eens boos is dat ze NIET naar buiten mag! Op woensdagochtend kwamen we beneden een daar zat Summer naast haar gips.... Dus weer naar de dierenarts voor nieuw gips.
Gelukkig kon het dit keer met een roesje en mocht ik erbij blijven en gelijk weer mee naar huis nemen.
Nu slaapt ze in de (nood) konijnenkooi in onze slaapkamer en ligt ze overdag veel op ons bed. Daar is het rustig en gaat ze niet achter Amara of Pucca aan rennen. Maar we zullen blij zijn als het gips er over 2 weken vanaf mag.... En Summer nog veel meer, want dan mag ze weer buiten spelen!


Afgezien van alle drukte met de dieren ben ik heel druk geweest de afgelopen maanden met produceren. Nog net geen massa productie, maar het komt in de buurt.
Veel uren achter de naaimachine gezeten, veel gehaakt en gemaakt.
Want, ik heb sinds 2 dagen een kast gehuurd bij de winkel Mijn Tafel.


Heel spannend, wat er gaat verkopen. Muis heeft ook veel 3d-kaarten gemaakt en ook die hebben we erbij in de kast gezet. Nu is het afwachten.
Het leuke is dat ik via de computer kan volgen wat er is verkocht. Alles heeft een code op het prijsstickertje staan en met die code kan ik zien wat het is dat verkocht is.
Het eerste dat weg was, was mijn medicijnkastje. daar had ik gaatjes in geboord een een rood kruis op geborduurd. Verder is nu wat klein spul verkocht. We zullen zien....

zondag 19 oktober 2014

Cowl

Met name op Facebook zag ik zo veel mooie cowl's voorbij komen dat ik het toch ook een keer moest proberen.
Ik had nog genoeg wol liggen en koos uiteindelijk voor gemêleerde wol met glittertjes van de Lidl.

Heel simpel haakwerkje, in een paar uurtjes klaar. Daarna knoopjes eraan naaien en toen vond Summer dat het een heerlijk plekje voor haar was om in te gaan wonen....

Tja, snap ik best, maar hij is toch echt voor mij, voor als het ooit weer koud gaat worden. Al genoot ik gister heerlijk van de warme dag!

Het eindresultaat...  Simpel, maar heerlijk warm en erg vrolijk.

Gister laat in de middag kwamen Manlief en Muis met al haar spullen weer terug vanuit Roeselare. Ze woont dus nu weer (tijdelijk) thuis. De kar met spullen staat nog voor de deur, vandaag alles uitpakken en uitzoeken. Wat moet hier blijven en wat kan opgeslagen worden. Gelukkig heeft mijn overbuurvrouw Ina een garagebox, waar we wat troep in kwijt kunnen. Muis heeft immers hier in huis niet haar eigen potten en pannen nodig...
Het zal dus nog een drukke en vermoeiende dag gaan worden.

donderdag 9 oktober 2014

Krukje

Een paar weken geleden kocht ik bij de kringloop dit oude krukje.

Ik twijfelde of ik hem alleen zou schilderen of helemaal zou veranderen. Maar nadat ik hem schoon maakte met water en zeep wist ik heel zeker dat die biezen eraf moesten. Wat een stank!!! Ik denk dat ze een keer eerder al nat waren geweest, want ze waren toch vies...

Summer "hielp" me met het verwijderen.

Daarna een plankje erop gemaakt en daar weer een dikke laag schuimrubber boven op.


Ik heb een hoes gehaakt van dubbel dikke Saskia van de Wibra en daar uiteindelijk nog met de zelfde wol een roos erop geborduurd in kruissteek.

Het was wel even werk, maar ik ben er zo blij mee! Zo kan dat oude krukje nog wel weer een tijdje mee.

woensdag 1 oktober 2014

Gebonden

Tja, met een jongen die niet zo veel kan, of beter gezegd, niet zo mobiel is, ben je redelijk aan huis gebonden.
Gelukkig heb ik afgelopen maandag mijn revalidatie afgesloten en hoef ik nu niet meer twee keer per week naar het revalidatiecentrum. Maar ja, nu zitten Vogel en ik samen thuis....
Hij woont op de bank, met zijn voet omhoog. Daar kijkt hij tv, speelt met lego, laptop, boerderijmini's (van de Appie), leest, eet, drinkt en verveelt zich...
Gister hebben we ook nog maar een rolstoel geleend bij het uitleencentrum. zodat ik hem mee naar buiten kan nemen. Want met die krukken is hij (nog) niet zo erg handig. Maar jeetje, stel je voor dat ze die rolstoelen ook gebruiksvriendelijk zouden maken.... Het duwt toch zwaar!!!

Maar genoeg geklaagd!
Ik heb de afgelopen week ook nog wel wat kunnen maken, gelukkig. Voor mijn lieve vriendin, die afgelopen weekend 40 werd, haakte ik op haar verzoek een lange, zwarte sjaal, die meerdere keren om haar nek kon. Ach, toen maakte ik er gelijk nog maar een paar vingerloze handschoentjes bij volgens het patroon van ing-things.

Ook naaide ik, hoe kan het ook anders, nog een tasje. Deze maakte ik met twee verschillende kussenslopen van de kringloop.



Tot slot wil ik toch nog even bedelen... Niet voor mijzelf hoor! 
Muis gaat komende zondag abseilen, hier op de Grote Markt in Groningen. Dat doet ze om geld in te zamelen en aandacht te vragen voor Pink Ribbon en natuurlijk omdat het een superleuke kans is om zoiets te doen!
Nou moet je je minimaal voor 100 euro laten sponseren om naar beneden te mogen gaan aan een touwtje. Dat heeft ze gehaald, maar ze had eigenlijk als doel gesteld om 150 euro in te zamelen.
Dus, lieve, lieve volgers, lezers en mede bloggers, wie oh wie kan er een paar euro missen voor een goed doel?

Dit is Muis haar persoonlijke sponsor pagina bij Pink Ribbon: KLIK

maandag 29 september 2014

Wat een week....

Al maanden ben ik in de revalidatie hard aan het werk om een nieuw evenwicht te vinden tussen inspanning en ontspanning. Dat is makkelijk gezegd en heel moeilijk te doen!
Ik ben door ons leven met onze bijzondere jongens getraind in doorgaan, doorgaan en rennen, rennen, rennen en ineens zei mijn lijf STOP!
Ik heb nu geleerd dat ik mag stoppen met rennen.... Geloof me, dat is niet makkelijk (geweest).
En één van de doelen was om mij weer te helpen om mijn werk weer te kunnen doen.
Helaas lijkt het erop dat ik toch ander werk moet gaan zoeken, of dat ze binnen de organisatie ander werk voor mij moeten gaan vinden. Aan het bed staan zit er voor mij, helaas, niet meer in... Te zwaar werk, te veel tillen, trekken en te veel lopen.
Dus, nu weer gesprekken bij de bedrijfsarts en bij een arbeidsdeskundige om te gaan inventariseren wat ik wel en niet kan. Dan kan er gezocht worden naar werk wat ik wel kan.
Deze beslissing ging met de nodige tranen gepaard. En er zullen vast nog wel wat tranen vloeien voor ik me neer kan leggen bij deze ongewenste carrière-switch.

Het gesprek op mijn werk was op donderdag. Op vrijdag bleek dat Muis niet meer verder wil met haar opleiding in België. Het leersysteem is zo anders dan hier in Nederland dat het haar toch echt zwaar valt. Dus het eerste jaar moest ze overdoen. Helaas bleek dat ze meer moest herkansen dan ze dacht en toen zakte (niet geheel onterecht) de moed haar in de schoenen.
Dus, we hebben over een paar weken weer een kind meer in huis, met alle gevolgen van dien. Naaikamertje? Tja... ik zal de studeerkamer moeten gaan delen met Manlief. Vogel gaat weer verhuizen en Muis kan dan weer op zolder gaan wonen.

En als sluitstuk van de week vierden we gister Kabouter's 23e verjaardag. Een heerlijke, zonnige dag. Lekker in de tuin, gezellige visite en familie. Na een fijne dag samen gegeten en de kinderen gingen nog even buiten op de trampoline springen. En daar ging het mis....
Vogel kwam neer op de voet van zijn neefje en zijn enkel klapte om. Neefje blauwe voet en Vogel had een soort struisvogelei op zijn enkel...
Mijn schoonzusje is huisarts en die was het met mij eens dat het gebroken of gescheurd moest zijn. Nichtje bevestigde dat ze iets had horen kraken. Tja, dan maar naar het ziekenhuis.

Dat werd een lange, lange avond wachten! En inderdaad, hij heeft zijn enkelbanden afgescheurd, inclusief een stukje bot. Nu een weekje gips en pootje omhoog! Rond hupsen op krukken is erg moeilijk, maar in huis nog wel te doen. Morgen toch maar een rolstoel halen, zodat hij ook naar buiten kan.


Het is me wel een week geweest... Nu is het wel weer genoeg!!

zondag 21 september 2014

Nog een nieuwe naaimachine en meer...

Gister heb ik mijn verzameling naaimachines aangevuld, nu heb ik er drie op een rij staan.
De middelste op de foto was de machine waar ik het meeste op naaide, maar zoals heel veel nieuwere machines, is hij niet zo sterk. Ik had altijd moeite met dikkere stof naaien.
Ik kreeg steeds meer spijt dat ik ooit mijn degelijke ouderwetse Singer had weg gedaan. Die kon vooruit, achteruit en zigzag. Meer niet. Maar dan kan er ook niks stuk gaan....
Dus een paar dagen geleden heb ik op Marktplaats op deze mooie blauwe machine geboden. 
Ik kreeg een mailtje dat ik hem voor 15 euro mocht komen halen. Een prachtige ouderwetse degelijkheid, die vooruit, achteruit en zigzag kan. Met een stevige motor. En voor 10 euro meer mocht ik alle handwerkspullen ook meenemen. Nou, daar zei ik geen nee tegen!
De eigenaresse was inmiddels 92 en was verhuisd naar een verpleeghuis. Haar kinderen haalden het huis leeg en waren blij dat ik alles mee nam.
Ik kwam daar in een gebloemde wikkeljurk (het was tenslotte mooi weer gister) en de zoon des huizes zei dat hij zich zijn moeder ook in zo'n jurk kon voorstellen. Hij was er daardoor van overtuigd dat de machine op een goede plek zou komen. Dat vond ik zo'n lief compliment!

Thuis gekomen begon de schattenjacht, wat zat er allemaal verborgen in de dozen en zakken die ik had gekregen?

Vogel en ik hebben alles uitgezocht en ook wat rommeltjes weg gedaan. Maar deze schatten blijven!
Een grote mand met wolletjes, een doos vol met zakjes nieuwe knopen, twee blikken trommeltjes met bandjes en drukkertjes, kraaltjes en andere naaispullen en dit schattige mandje met bloemetjes lapje.
(Het mandje gaat grijs worden en het lapje zal vast nog wel iets worden.)

Ook kreeg ik de stof mee die mevrouw nog had staan. Vier verschillende, enorme hoeveelheden, voering achtige stof. Meters en meters... Het is niet echt voeringstof, het is iets dikker. Maar wat ik er van moet maken? Dat is me nog niet helemaal duidelijk.
Ook zat er een dikke rol rode boordstof bij, dubbel dik en ongeveer 1.40 breed en meters lang!!! Dat worden heeeeeeel veel boordjes langs rokjes en andere dingen.
Ik kreeg er een paar losse lappen / gordijnen bij en van een soort net-gordijn heb ik vanmiddag twee simpele boodschappentasjes genaaid. Op mijn nieuwe machine... Zalig, als een zonnetje...


Ik kreeg ook een doos vol borduurgaren, wat ik niet zal gebruiken, de klosjes garen natuurlijk wel.
En heeeeeel veel breinaalden in alle maten en ik brei nooit!
Dus, wie oh wie maak ik blij met het borduurgaren? En wie met de breinaalden?

En, ik heb nog een vraagje...

Deze paddenstoel vond ik ook tussen alle dingen.
Iemand een idee wat het is? Waar het voor dient?

Volgens Vogel was het een tol, maar ja, waarom zou je een tol in je naai-spul stoppen?

vrijdag 19 september 2014

Geweldige dag met een naar einde

Muis had kaartjes voor het enige concert (in Paradiso) wat Jurk dit jaar zou geven. Ken je Jurk niet? Dan raad ik je aan om even naar dit mooie liedje te luisteren.
We besloten samen te gaan en er een dagje Amsterdam van te maken. Omdat we na de hele late trein nog weer terug naar Groningen moesten, besloten we de auto achter het station te parkeren.

Samen gezellig in de trein, lekker rond gelopen in Amsterdam, wat lekkers gegeten. Kortom heerlijke dag.

Daarna een geweldig concert!!
Muis en ik zaten helemaal boven in de linkerbovenhoek, zie je ons zitten? ;)
Prachtige muziek, goede sfeer, echt genoten!

We hadden geluk en konden een rechtstreekse trein naar Groningen nemen. Daar kwamen we om half 2 'snachts aan. Helaas konden we snel naar huis gaan wel vergeten...

Deze foto heb ik vanmorgen gemaakt....
Maar gisteravond vond ik mijn auto, met politielint aan de deur, een briefje op de bestuurders stoel en overal glas!
Iemand vond het blijkbaar leuk om mij met veel rommel op te zadelen. Glas overal, de gehandicaptenkaart van mijn zoon weg, zonder ruit terug naar huis rijden en heel erg geschrokken. Eerst vannacht nog langs het hoofdbureau van de politie gereden. Daar een afspraak gemaakt om vanmiddag aangifte te komen doen.
Maar erg behulpzaam van de politie, vanmorgen stond er al een agente voor de deur. Ze kwam mijn aangifte opnemen, top!

Helaas niet alleen rommel, maar ook veel kosten.... Nieuwe parkeerkaart, 95 euro. Nieuwe ruit, eigen risico, 75 euro.
Bedankt grapjassen!! Ik kon er niet om lachen....