Kort

Hallo lieve volgers, ik ben jullie niet vergeten hoor.
Ik ben net een weekje wezen kamperen met mijn lieve zusjes en kinderen en gelijk na terugkomst vierde ik mijn 40e verjaardag.
Verschrikkelijk verwend en daar zal ik echt nog wel foto's van plaatsen, maar nu even niet.
Gister, de dag na mijn super fijne verjaardag, gewoon naar mijn werk gegaan. We moe, maar dacht dat het lag aan de dag ervoor. Gedurende de dag werd ik steeds vermoeider en ik heb me echt door de dag gesleept. Bij thuiskomt gelijk naar bed gegaan, nadat ik mezelf nog even had getemperatuurd; 38.7. Koorts dus..
Ik ben ik slaap gevallen en werd uren later helemaal ellendig wakker. Hoge koorts, overal pijn, spierpijn en zoooooooo moe. Ik viel gewoon overal in slaap. Manlief helemaal bezorgd, hij was bang dat ik steeds wegviel. Hij geeft me laat op de avond nog naar de doktersdienst gesleept.
Ik bleek een nierbekkenontsteking te hebben. En dat terwijl ik helemaal geen klachten heb gehad van een blaasontsteking....
Nu doe ik bijna niets anders dan slapen, slapen en slapen. En soms even wakker om iets te eten en te drinken en mijn medicijnen te nemen...
Dus mijn verjaardags verslag komt nog, nu eerst weer verder slapen....

post, tassen en vakantie

Via de postkamer had ik een adres gekregen van Margot die zich daar ook had aangemeld voor een enveloppe vol leuks... Margot heeft geen blog, dus ik moest maar een beetje gokken wat ze leuk zou vinden.
Uiteindelijk ben ik maar gegaan voor de kleur roze en rood. Via de postkamer van Tante Jannie kreeg ik een berichtje van Margot dat het goed is ontvangen en ze er blij mee was.
Ook had ik al een paar weken geleden een give away gewonnen bij Emilana, een mooie tashanger. Ze stuurde er als verrassing nog een flopje met leuke knoopjes bij. Bedankt Emilia.

Ik zelf kreeg ook leuke post via de zelfde postkamer, van Syl. Zo leuk, met mijn naam in scrabble letters erop... Het was echt een cadeautje om uit te pakken!

Zelf heb ik ook niet stil gezeten (ja, ik weet het wel iets langer stil geweest op mijn blog.... Tja, druk, druk, druk)

Ik maakte nog een haaktas op bestelling. In het paars dit keer. De ontvangster heeft me al laten weten dat ze er erg gelukkig mee is. Ze nam hem gelijk mee naar een haakavondje om daar anderen de ogen mee uit te steken :)

En voor mijn zusje, die over 7 dagen jarig is, maakte ik een tas. Ze had mijn rode tas gezien en wilde er graag zelf ook één, als verjaardagscadeau. Maar ze wilde er graag een uiltje op hebben. Dus, in plaats van er een uil op te maken, is de hele tas een uil geworden. De vleugels zijn zakjes, waar ze haar mobiel en sleutels in kwijt kan. Ja, ik durf dit nu al, een week voor haar verjaardag, te plaatsen. Morgen gaan we namelijk met 3 zusjes, aanhang en kinderen en nog wat vrienden met kinderen een week kamperen. Dus, ze kijkt niet meer voor die tijd hier...

De achterkant van de tas is van katoen met een heel lief patroontje. Een aankleed popje... Het werd alleen iets te druk voor de voorkant met uil, vandaar dat ik die van effen stof heb gemaakt.

Ik heb bij ons een nieuw fenomeen ontdekt, de waakpoes. Zowel Amara als Pucca vinden dat ze mijn auto heel goed moeten bewaken en wel vanaf het dak van de auto. Zo heb ik zeker geen autoalarm nodig!!

Vogeltje heeft zijn speeltent al een week in de tuin staan om lekker in te kunnen spelen en proefkamperen.

Met het mooie weer stond de tent open en natuurlijk liepen de konijnen los in de tuin. Rosie vond het erg leuk om ook even te gaan kamperen...

In en uit, in en uit de tent... Heel grappig!

Wat ik voor pasen had willen doen, maar wegens tijdgebrek niet lukte, voor al mijn neefjes en nichtjes een zakje haken, heb ik nu wel gedaan.

Voor op de camping. Voor alle kinderen, 15 in het totaal, heb ik een schatzakje gehaakt. Daar kunnen ze alle schatten die ze de komende week vinden, in stoppen. Ik ben benieuwd naar hun reactie....

Goed, hier is bijna alles ingepakt en morgen ga ik met Vogeltje en Muis weg. Manlief blijft een paar daagjes, maar moet daarna nog werken.

Dus, lieve volgers, tot over een weekje!!

Eindelijk zomer

Mijn vorige blog was niet zo'n blije post over mijn lieve Vogeltje.
Inmiddels heeft hij dinsdag afscheid genomen op school, wat een emotionele dag was voor ons allemaal. Zelfs Muis ging die dag mee om Vogel op te halen uit school. Zijn juffen waren erg blij met de sleutelhanger.

Donderdagavond was juist een heel feestelijk afscheid van een opleiding, Muis is afgestudeerd, MBO dierverzorging en kreeg haar diploma! Supertrots op onze muis. Mijn jongste zusje was daar ook bij en we maakten al plannen voor als haar dochter (die na de zomer de zelfde opleiding gaat starten) haar diploma zal krijgen....
Maar ook dit was naast heel feestelijk, ook wat dubbel. Mijn mooie, lieve Muis gaat echt eind augustus naar België om verder te studeren. Ze gaat naar Roeselare, daar dierzorg op HBO niveau studeren. Dat kan helaas niet in ons kikkerlandje. Aan de ene kant vind ik het super stoer van haar, maar aan de andere kant, mijn meisje gaat wel heel ver weg wonen.... Het is hier met de auto ruim 5 uur rijden vandaan en met de trein ruim 7 uur. Dus niet even te doen voor een weekendje....

Maar goed, verder met onze "eventful week". Op vrijdagochtend stond ons de volgende spannende activiteit te wachten, de eerste kennismaking van ons Vogeltje op de zorgboerderij. Hij zat aan me vastgekleefd...
Ik wil niet blijven, ik wil niet hier zijn, ik wil naar school, jij mag niet weg... Pff, probeer dan maar eens weg te gaan en hem achter te laten. Niet gedaan dus.
We hebben ruim een uur rond gekeken met hem, alle dieren bezocht en er zijn zo veel babydieren!! Afgesproken dat we deze week een 2e poging doen nu hij het heeft gezien.
Na een dag voorzichtig eens gepolst bij Vogel hoe hij er nu over dacht en wat hij de leukste dieren had gevonden. Het allerliefste vond hij de kittens, wel 2 nesten met pluizige schatjes hadden ze daar. (Het is dat ik 3 katten eigenlijk al te veel vind in huis, anders hadden we er een hele berg mee naar huis genomen!)
En hij beloofde me dat hij de volgende keer wel zaal blijven.
Nu hebben we de afspraak dat hij morgenochtend eerst eens een uurtje blijft en dan mag ik hem weer komen halen. Ben benieuwd...

Maar goed, het was natuurlijk ook tijd voor onze jaarlijkse traditie aan het eind van het school jaar.
De "we-hebben-weer-een-heel-jaar-overleefd-het-is-vakantie-taart"!!
Chocolademousetaart..... ZALIG..... En we hadden hem allemaal absoluut verdiend!

De bloembakken die ik begin dit jaar had beplakt met bloemen hebben inmiddels totaal andere bloemen gekregen. Helaas lieten de geplakte bloemen redelijk snel los van de bakken, de lijm wilde niet blijven zitten.
Maar ja, zo met de echte bloemen is het ook een veel mooier uitzicht.

Over bloemen gesproken, mooi hè? Met de klok mee, witte jasmijn, witte rozen, schitterende roze pioenrozen en tot slot wit/roze cosmea. Genieten!!
Zo mooi... En al die rijkdom staat gewoon bij mij in de tuin...

Genieten in de tuin, heerlijk met een boek en een zelfgemaakt milkshake met verse aardbeien. In de zon en toen dat te warm werd, onder een parasol.
Ik kreeg al snel gezelschap van Pucca die luid spinnend naast me op de warme tuintafel ging liggen. Nu was ik duidelijk niet meer de enige die genoot, Pucca kan met met erg veel overtuiging laten merken dat ze geniet! En, geef haar eens ongelijk...

Tussen de bedrijven door ben ik af en toe nog aan het werk en zelfs nog aan het naaien en haken, maar dat komt een volgend blog wel weer...
Geniet van het mooie weer, lieve volgers!

(Oh help, over 20 dagen kan ik niet meer volhouden dat ik nog-lang-niet 40 jaar ben....!!!)

Ons Vogeltje

Naast mij op tafel liggen beginselen van juffenbedankjes klaar.  Niet de standaard, het is zomervakantie- bedankjes, maar de "ik-neem-afscheid-van-school-bedankjes".
Ons Vogeltje neemt dinsdag aanstaande definitief afscheid van school. Niet omdat hij klaar is, niet omdat hij dat wil, niet omdat wij als ouders dat het beste vinden, maar omdat het moet! Van school...
Ons Vogeltje is nu 14 jaar, dus veel te jong om van school te gaan maar we hebben geen keus.
Hij zit, nu nog, op het speciaal onderwijs. Daar zouden ze toch met zijn PDD-NOS om moeten kunnen gaan, zou je zeggen. Tja, zou je denken inderdaad... Thuis hebben wij ook weinig tot geen problemen met hem, afgezien van de "dood normale puber misdragingen". Maar op school gaat het niet meer.
En de reden? Bezuinigingen!
De school, speciaal voor hen gebouwd, heeft lokalen geschikt voor klasjes van maximaal 6 tot 8 kinderen. Nu zitten er 11 kinderen (lees pubers met grote lijven) in en dan nog een juf en een klassenassistent. Dat zijn veel te veel mensen in een te kleine klas! Dus, veel te veel geluid, indrukken en prikkels voor ons Vogeltje om te kunnen handelen. Laat staan om dan nog iets te kunnen doen, leren of maken. Resultaat? Hij is volledig overprikkeld op school en duwt letterlijk en figuurlijk de mensen om hem heen aan de kant. Hij heeft meer ruimte en rust nodig!
Daar komt nog eens bij dat de school een derde van het personeel (leerkrachten en ondersteunend personeel) heeft moeten ontslaan. Tja, en wie zijn daar de dupe van?
Precies, de kinderen waar de school voor opgezet is....

En dus zit ons Vogeltje al een paar weken op maandag, dinsdag en woensdag alleen, met een boventallige (en nu nog in dienst zijnde) juf in de vergaderruimte te werken. En de rest van de week hebben wij hem thuis.
Dinsdag mag hij nog één keer bij een etentje in de klas zijn en dan neemt hij ook definitief afscheid van zijn klas, van zijn juffen en van zijn school. En dan? Tja, dan heeft hij zomervakantie...

En wat hij na de zomervakantie gaat doen is nog niet zeker.
Hij is 14, dus te jong voor dagbesteding. Hij is te hoog functionerend voor een dagverblijf voor verstandelijk gehandicapte kinderen. Hij is "te moeilijk" voor school. Te jong om thuis te zitten en te slim om niets te doen.
Dus... De enige mogelijkheid die wij konden vinden bij ons in de buurt is een zorgboerderij die ook onderwijs kan bieden.
We zijn op twee wezen kijken en praten en één daarvan sluit erg aan bij onze manier van denken, opvoeden en kijken naar mogelijkheden. Vogeltje gaat vrijdag aanstaande een ochtend proefdraaien bij deze boerderij.
Ideaal? Nee, maar blijkbaar willen wij te veel voor ons kind... Blijkbaar willen wij iets wat in deze maatschappij niet haalbaar is. Onze kinderen, met een gebruiksaanwijzing, zijn blijkbaar te duur....

Op dit moment ben ik een beetje moegestreden en verdrietig, maar moet het leuk maken voor ons Vogeltje om een afscheidscadeautje te maken voor zijn juffen....

Dus, vandaag geen trotse foto's van mooie zelfgemaakt projecten, maar een zucht van een moeder.

Dit zijn zijn cadeautjes geworden. Hebben we net samen gemaakt. Op de achterkant staat een boodschap voor alle juffen.
De sleutelhanger met de taart, daar hangt een busje aan, die is voor zijn lieve buschauffeuse.

Naaimachine en ik

De naaimachine en ik zijn weer beste vriendjes geworden de afgelopen weken. Er was een hele tijd dat ik er niet meer naar om keek en alle naaiklussen voor me uit bleef schuiven. Maar niet meer.
Ik heb dan ook weer een aantal leuke dingen gemaakt.
Ja, een haaktas voor *Haakjuffie* en als je haar blog leest zou je bijna gaan geloven dat ze er blij mee is...

Maar daarna ben ik weer een tas voor mezelf gaan maken.
En, ik ben heel erg tevreden met het resultaat, sterker nog,
ben er heel blij mee!
Vanbinnen is hij helemaal rood met een paar handige zakken, onder andere voor mijn mobiel en mijn sleutels.

Nu heeft mijn zusje voor haar verjaardag (eind juli) ook een tas besteld. Zij wil ook zo'n soort tas, maar dan met een uil(tje) erop. Ik heb al een ontwerp gemaakt, maar ja, dat kan ik hier natuurlijk niet laten zien, stel je voor dat ze het ziet... Dus die houden jullie tegoed tot na haar verjaardag.

Ik schreef laatst al over mijn lieve neefje, de jongste zoon van mijn zusje. Nu is hij heel erg bezig met tanden krijgen en dus met kwijlen.
En afgelopen weekend zagen we bij een kraampje op een (kinder)markt een soort bandana-sjaaltje voor kwijlende baby's. Heel erg leuk, maar zo verschrikkelijk duur!!! Dus maak ik ze nu maar even zelf. Twee stukjes stof met een laagje molton ertussen om het vocht op te nemen.
Het staat heel stoer en lijkt veel beter dan de hele dag een gewone slab om te hebben .

En voor 'savonds op de bank heb ik nog een haakprojectje. Ik heb van een leuke badstoffen handdoek, die ik eens meenam bij de Zeeman (omdat ik het stofje zo leuk vond), rechthoekige zakjes genaaid. Hier haak ik een randje met onder andere stokjes aan vast, waar een lintje doorheen geregen kan worden. Zo maak ik voor ons allemaal een zakje waar in de vakantie de tandenborstel hygiënisch in kan worden vervoerd. Zo wordt de toilettas niet nat en blijft de tandenborstel schoon.

En ik heb nog stapels leuke lapjes liggen, dus ik ben voorlopig nog wel even bezig....

Patroon en werkbeschrijving van de haaktas

Het patroon met werkbeschrijving  van de haaktas is klaar. Het bleek toch nog best wel lastig te zijn om iets wat ik in mijn hoofd had op papier te zetten op een manier dat anderen het ook nog konden begrijpen. En natuurlijk mijn ideeën omzetten naar een bruikbare tas.... Ik denk zelf dat het heel aardig gelukt is!
En een grote dankjewel voor Muis, zij heeft de patroondelen heel netjes voor mij in Paint gezet.

Maar nu, hoe kan je deze werkbeschrijving voor de tas in je bezit krijgen? 

Door mij een mail te sturen met je gegevens. 

Ik stuur dan een mail terug met mijn rekeningnummer. Zodra het bedrag op mijn rekening staat, mail ik het patroon in een PDF naar je toe.

Rekeningnummer? Bedrag? Ja, nadat ik dagenlang bezig ben geweest om deze beschrijving te maken, heb ik besloten om hier wel geld voor te vragen.

Voor €3,50 krijg je een complete beschrijving, inclusief verduidelijkende foto's.

En natuurlijk ben ik bereid om te helpen (via de mail) bij onduidelijkheden....

Mail naar:  zuster73@gmail.com

En natuurlijk een heel hartelijk welkom voor de nieuwe volgers,met dank aan *Haakjuffie*!

En dan de grote tas

Het kleine tasje maakte ik als proef voor een grote tas. En die is nu af.
Haakjuffie bracht mij op een goed idee, doordat ze schreef het tasje van mijn give away te willen gebruiken als haaktas(je).
 Ik heb dus een haaktas gemaakt.

Het was even een paar dagen werk (zeker omdat ik niet zo veel tijd had), maar ik ben er zo blij mee!

Het duurde ook wat langer omdat ik al naaiend er dingen bij bedacht die wel handig zouden zijn. Er zitten dus nogal wat zakken in en op.
En omdat ik al een paar keer me pijn had gedaan aan de naalden die ik door een lapje in mijn haakmand had liggen, heb ik daar ook maar een hoesje voor gemaakt. Met karton erin, geen pijnlijke vingers meer. En daar moest natuurlijk ook nog een handig vakje voor komen, dus dat werd die met de klep.

Dus, Haakjuffie, jij ook bedankt!